ไม่นานนัก,ฟ้ากำลังจะสาง ผมยังไม่หลับและจ่อมจมอยู่ท่ามกลางพืดแถวของตัวอักษร,ในห้องของโรงแรมเล็กๆกลางเมือง ประตูห้องน้ำถูกเปิดทิ้งเอาไว้ เป็นครั้งคราว ผมจะได้ยินเสียงดังครอกเบาๆ พร้อมกับกลิ่นหอมฉุนๆของน้ำยาทำความสะอาดมาจากห้องน้ำนั้น ในครั้งแรกๆที่ผมได้ยินเสียงนี้ ผมค่อยๆย่องเข้าไปดูในห้องน้ำอย่างหวาดระวัง และพบว่าเสียงนั้นดังมาจากชักโครกซึ่งเต็มไปด้วยฟองคล้ายฟองสบู่ค่อยๆผุดขึ้นมา
การมาถึงของอรุโณทัย,เสียงครอกดังขึ้นอีกครั้งในตอนที่สายตาของผมจับจ้องอยู่ที่ประโยคนี้-การมาถึงของอรุโณทัย
เขียนร่างเอาไว้คร่าวๆ อาจจะเป็นบทเปิดหรือเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องสั้น หรืออาจจะเป็นเรื่องสั้นที่จบแล้วก็ได้ครับ 55
"การมาถึงของอรุโณทัย" เป็นประโยคจากหนังสือ ลับเล,แก่งคอย นวนิยายของอุทิศ เหมะมูล
ที่กำลังอ่านค้างอยู่ครับ ใครยังไม่เคยอ่าน ขอแนะนำครับ
5.14 น
