บ่ายนี้ไปต่ออายุใบขับขี่มาครับ

ไปตามนัดหมายบ่ายโมงตรง  หยิบหนังสือไปเล่มเดียว (a day) เพื่อ ฆ่าเวลาระหว่างรอ

ปรากฏว่าประมาทการทำงานของสำนักงานขนส่งต่ำเกินไป เพราะว่าอ่านตั้งแต่หน้าแรกจนหน้าสุดท้าย  คอลัมน์ไม่ชอบอ่านก็อ่านจนหมด แม้แต่โฆษณาต่างๆก็ยังไม่เสร็จสิ้นเสียที

นึกแล้วก็เสียดาย  ที่ไม่ได้หยิบ โดเรียน  เกรย์  นิยายหนาขนาดหมอนของออสก้า ไวล์ (สนพ.ฟรีฟอร์ม) มา ด้วย

  (สังหรณ์ใจแล้วว่าต้องช้าแน่ๆ) ถ้าหยิบมาคงจะอ่านจบแน่แเท้

13.00 -18.00 น ครับ การไปต่ออายุใบขับขี่ใบหนึ่ง   ชื่อทางการ -ใบอนุญาตขับขี่แบบสมาร์ท การ์ด- ที่ดูแล้วไม่เห็นจะสมาร์ทตรงไหน   คงไม่สามารถเก็บหรือลิงค์กับฐานข้อมูลอะไรได้เลย       ข้อมูลที่อาจจะเป็นประโยชน์ต่อตัวเราและการจราจรของประเทศนี้ เวลาเกิดอุบัติเหตุ เช่น อาชีพ  หมู่เลือด  โรคประจำตัว  ประวัติการแพ้ยาต่างๆ   

ต้องถ่ายรูปใหม่ด้วย    เหมือนไปทำบัตรประชาชน 

(ตอนถ่ายรูป บอกพี่พนักงานว่าอยากทำผมให้ยุ่งๆ เข้าไว้    ปรากฏว่าเค้ายอม 55)

ไอ้บัตรนี้  มันสามารถเก็บเงินเราไปได้   675 บาท   สมาร์ท การ์ด  (เน้นเสียง)    !!! โง่จริงๆเลยเรา

ดีที่มีสมุดบันทึก กับปากกาติดตัวไปด้วย 

จึงฆ่าเวลาอันแสนยาวนานนั้นด้วยการเขียนอะไรไปเรือยเปี่อย 

ถ้าอยากอ่านก็ข้างล่างนี้ครับ

มันเริ่มต้นด้วยการค้นพบดอกไม้ชนิดหนึ่ง  

แล้วก็พบว่ามันเป็นอาหารของสัตว์ประเภทหนึ่ง ซึ่งจริงๆแล้วก็เป็นสัตว์ที่นักชีววิทยาค้นพบใหม่เช่นกัน 

ดอกไม้นั้นแปลกประหลาดต่อความรู้สึกของนักวิทยาศาสตร์อยู่มาก มันไม่มีสิ ไม่มีกลิ่น 
กลีบดอกของมันเหมือนวุ้นใสๆที่มีแถบขุ่นๆคาดอยู่ประปราย ส่วนประกอบของมันคือเจลาตินเป็นส่วนใหญ่

สัตว์ชนิดที่พบใหม่นั้นมีสี่ขา มันมีขนาดเล็กมากๆ  

สามารถมองเห็นได้ด้วยกล้องจุลทรรศน์ที่มีกำลังขยาย10x  

มันมีขนสีดำอยู่รอบลำตัวและมันเป็นสัตว์ตาบอด 

เชื่อว่ามันสามารถมองเห็นได้ด้วยการใช้ขนของมันสัมผัส   

สัตว์ชนิดที่พบใหม่นี้พบอยู่ตามเกสรของดอกไม้ที่พบใหม่นั่นเอง

ภายในอวัยวะภายในของสัตว์ชนิดนั้น  เราค้นพบสิ่งมีชิวิตซึ่งเชื่อว่าเป็นไวรัสชนิดใหม่อาศัยอยู่

รูปร่างของไวรัสนั้นดูคล้ายปู  ส่วนที่ดูคล้ายขาคือโปรตีนที่ยื่นออกมา  

ลำตัวของไวรัสนั้นมีสีดำ ไวรัสบางตัวก็มีความแตกต่างออกไป คล้ายนัยน์ตาของสัตว์มีกระดูกสันหลัง

ต่อมาเราพบว่าสัตว์ชนิดนั้นมีสองเพศ  ตัวเมียนั้นมีสีสันไม่สวยงามเหมือนตัวผู้

และไม่มีขนปกคลุม เราพบเซลล์ที่ทำหน้าที่รับกลิ่นแทนขนอย่างตัวผู้  

จากการสังเกตุของนักชีววิทยาเพศชาย  สัตว์ตัวเมียนั้นไม่ทำอะไรเลย  

นอกจากเคลื่อนไหวตัวมันอยางช้าๆ รอให้ตัวผู้นำอาหารมาป้อนให้เท่านั้น  

การเฝ้าสังเกตุสัตว์ชนิดนี้ผ่านไปถึงสามสิบปี พวกมันค่อยๆ ตายไปทีละตัวเริ่มจากตัวผู้ตัวหนึ่ง

แล้วก็ตัวเมียอีกตัวหนึ่ง  พวกมันค่อยๆตายไปเป็นคู่ๆ ทุกวันนี้สัตว์ชนิดนี้ได้สูญพันธ์ไปหมดแล้ว  

แต่ไม่นานมานี้  นักชีววิทยารุ่นใหม่ได้ทบทวนสิ่งบันทึกทางชีววิทยาและพฤติกรรมในช่วงเวลาสามสิบปีของพวกมัน

พวกเขาจึงให้ข้อสรุปใหม่ว่า ตัวที่ไร้ขนแท้จริงเป็นตัวผู้ และตัวที่มีขนนั้นแท้จริงเป็นตัวเมียฯลฯ 

บันทึกถึงสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว 
เขียนที่สำนักงานขนส่งภูเก็ต 
6 พฤษภาคม2552