มนุษย์เปราะบางเกินกว่าที่จะอยู่ด้วยกันแค่สองคน
dialectic of love
"homosexual is not a decease,but homophobia is"
ข้างบนนั้นคือ sms เกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ ที่ใครคนนึงส่งมาให้
นั่นเป็นเหตุผลที่อยากดูรอบที่สอง--ไปดูปฏิกริยาของคนที่ไปดูหนังเรื่องนี้ครับ
รอบสองที่ดูมีคนดูเต็มโรงทีเดียว แล้วมันก็ไม่ทำให้ผิดหวังครับ ปฏิกิริยาของคนดู
ช่างหลากหลาย บางคนแสดงความเป็นแมนด้วยการลุกหนีไปซะดื้อๆ ปล่อยให้
แฟนสาวต้องดูหนัง คนเดียว!! โห พี่เขาแมนมากๆ
อยากจะพูดถึงหนังเรื่องนี้ด้วยคนครับ
หญิง -- รักนั้นย่อมโง่เขลาและเรียนรู้
เพื่อนบางคนบอกว่า หญิงเป็นตัวแทนของความรักที่โง่งี่เง่า
ทว่าตอนที่ดูรอบสองนั้น ผมกลับชอบบทของหญิงมากขึ้นครับ
บทของหญิง นั้นบอกกับผมว่า เธอไม่ใช่เด็กสาววัยรุ่นงี่เง่าที่หัวปักหัวปำอยู่กับ poppy love
(แม้ตอนแรกๆอาจใช่) แต่หญิงคือคนที่กำลังรู้จักกับความรัก เธอกำลังทำความเข้าใจระหว่าง
รักที่ฉาบฉวยกับรักที่แท้จริง มีหลายๆฉากที่แสดงให้เห็นว่า หญิงมีพัฒนาการมากๆ สำหรับ
ความรักของเธอ
แต่สุดท้ายหญิงก็ทำได้ไม่ดีหรอกครับ และมันถูกต้องแล้วที่หญิงจะทำได้ไม่ดี เพราะเธอคือวัยรุ่น!!
เธอย่อมต้องสับสน มันคือความเป็นจริง คงจะเบื่อมากๆ ที่หนังจะทำให้หญิงเข้าใจต่อความรัก
และต่อชีวิตได้ในเวลาอันสั้น
มันคงน่าแหวะพิลึกที่สุดท้าย เธอจูงมือโต้งไปส่งให้มิวบนเวที แล้วยิ้มอย่างเข้าใจทุกสิ่ง
ทุกอย่าง
ฉากที่หญิงร้องให้บนลานจอดรถ นั่นเป็นจริงมากๆสำหรับผม รักย่อมโง่เขลาและเรียนรู้
ในวันต่อๆไป หญิงจะแข็งแรงมากสำหรับความรัก
เพื่อนบางคนบอกว่า แม้ ผู้กำกับเองยังมีทัศนคติที่เป็นลบต่อ
ประเด็นรักร่วมเพศ เห็นได้จากการที่ทำให้ จมูกของตุ๊กตาไม้ที่โต้งให้มิว
นั้นมันเข้ากันไม่ได้ แม้ว่าโต้งจะให้มิวด้วยความรู้สึกแบบไหนก็ตาม
เท่ากับสะท้อนว่ารักร่วมเพศเป็นไปไม่ได้ และไม่มีวันที่จะมีความสุข
แต่ผมกลับคิดต่างออกไป การที่ผู้กำกับเลือกให้จมูกของตุ๊กตา
ไม้เข้ากันไม่ได้ มีผลดีต่อหนังเรื่องนี้มากๆ
หากว่ารักแห่งสยาม คือหนังที่ว่าด้วยสิ่งที่เป็นสากลของมนุษย์ นั่นคือความรัก
และความรักนี่เองที่ทำให้ทุกอย่างเท่าเทียมกัน ไม่ว่าจะเป็นรักของครอบครัว รักของคนรัก
รักแบบฉาบฉวย รักต่างเพศและรักร่วมเพศ
การที่หนังทำให้ จมูกของตุ๊กตาไม้ที่เข้ากันไม่ได้ -- นั่นถูกต้องแล้วสำหรับความสิ่งที่เรียกว่า
ความรัก ผมคิดว่าไม่มีความรักแบบไหนหรอกที่จะลงล๊อค ถูกต้องพอดีไปเสียหมดทุกอย่าง
--ไม่มียูโธเปียสำหรับความรัก--
ความรักนั้นงดงามและเจ็บปวดในเวลาเดียวกัน (แม้คนที่เจอแต่ด้านที่สวยงดงดงามของความรัก
เขาผู้นั้นต้องจ็บปวดมากทบทวีเมื่อการจากพรากมาถึง)
หากแต่เราต้องประคับประคองความรักนั้นต่อไป เพราะมนุษย์เปราะบางที่จะอยู่คนเดียว
นั่นคือสิ่งที่เป็นสากลของความรัก
หากว่าจมูกของตุ๊กตาไม้นั้นลงล๊อค รักแห่งสยามคงเป็นยูโธเปียของเพศที่สาม
(ท่ามกลางความเจ็บปวดร้าวรานของความรักแบบอื่นๆ) ซึ่งหาดูได้จากหนังเรื่องอื่นๆ
ทั่วๆไป
ขอบคุณทุกความรักที่สร้างเรา
ผู้กำกับบอกไว้อย่างนั้นหลังจากหนังจบ เราก็ขอขอบคุณความรัก ทุกความสุขและความทุกข์
ของความรัก ความงดงามและเจ็บปวดร้าวรานของผู้กำกับ ที่เป็นแรงให้กับหนังอันมหัศจรรย์
เรื่องนี้ เพราะหากปราศจากความเป็นหนังส่วนตัว หนังรักสากลเยี่ยมๆ เรื่องนี้คงก็เกิดไม่ได้เลย
ขอบคุณครับ
--------
ปล 1เรื่องแต่งของชาวเมือง lonesome ตอนใหม่อัพแล้วครับ
http://lonesome-cities.exteen.com/20071127/little-girl-blue
(เขียน ชูมาน ต่อจากคุณ filmsick)
ปล2
ดูหนังสั้นกันครับ ร้านหนัง(สือ)
edit @ 29 Nov 2007 09:43:33 by N.P
